Powrót boga marnotrawnego

    Siedemdziesięciu dwóch potomków najstarszych biblijnych rodów, złodziejaszek, któremu przytrafiła się ciekawa okazja, sukuby i anioł stróż, który pilnuje całej dzielnicy. Kto potrafi spleść te i wiele innych wątków? Jakub Ćwiek, oczywiście. Uraczył nas nimi w swoim nowym zbiorze opowiadań: „Kłamca 2. Bóg marnotrawny”.

Czego można oczekiwać po tym zbiorze? Przede wszystkim – Lokiego, największej zalety ćwiekowskich opowiadań. Kłamca nadal jest bezczelnym hedonistą, choć zdarzają mu się chwile stabilizacji. Ale czy kobieta przypominająca Sygin wystarczy, by zmienił cokolwiek w swoim życiu?

    Drugi „Kłamca” to też więcej akcji. Spotkamy w nim nie tylko starych bohaterów, pojawią się i nowi, równie interesujący. W tym tomie, poza mitologią nordycką, Ćwiek skupił się także na wierzeniach starożytnych Greków. Spotkamy więc Mojry, Zeusa i Heraklesa, a także Bachusa i Erosa, z pewnych przyczyn wolących używać rzymskich imion. Loki spotka także starego znajomego z dawnych czasów, afrykańskie boga, z którym wolałby nie mieć już nic wspólnego… Ważne okażą się także wątki Jenny, dziewczyny, która z tajemniczych przyczyn stała się ulubienicą jednego z archaniołów, czy Samaela, który ponownie zechciał się zbuntować…

    W „Kłamcy 2” nie zabraknie chwil poważnych, kiedy bohaterowie będą walczyć o życie (jak w opowiadaniu „Korona stworzenia”), ale też zupełnie szalonych, jak powstanie trupy aktorskiej Słudzy Metatrona. Poniekąd w opowiadaniu pod tym tytułem Ćwiek uczynił samego siebie bohaterem własnej książki… W jaki jednak sposób to zrobił, nie ujawnię. Duża dawka humoru przemiesza się z dramatyzmem, gdy Loki odwiedzi Świętego Mikołaja, ponadto wreszcie dostaniemy odpowiedź, po co Lokiemu anielskie pióra…

    "Bóg marnotrawny" ponownie jest zbiorem opowiadań, łączących się głównie osobą Lokiego, jednak pojawienie się kolejnych bohaterów pierwszoplanowych bardziej spaja ich wątki ze sobą. Osobiście uważam, że kontynuacja „Kłamcy” jest nieco gorsza od części pierwszej – nie do końca odpowiada mi wymieszanie mitologii greckiej z nordycką. Jest to jednak niewielki mankament, zgrzyt jest niemal nieodczuwalny, co tylko po raz kolejny udowadnia, że Ćwiek świetnie radzi sobie z piórem. Na niemal trzystu stronach książki nie zabraknie świetnego dowcipu, wartkiej fabuły i świetnych aluzji mitologicznych, czy biblijnych, a filmowe stały się jeszcze wyraźniejsze i wywoływały we mnie nieodmiennie salwy śmiechu. Nie zwlekajcie więc i sięgnijcie po kolejny tom przygód boga z nieodłączną wykałaczką w ustach.

autor: Jakub Ćwiek
tytuł: Kłamca 2. Bóg marnotrawny
wydawnictwo: Fabryka Słów
miejsce wydania: Lublin
data wydania: 2006
grafika i projekt okładki: Piotr Cieśliński

W serii o Lokim ukazały się pozycje:
Kłamca (2005)
Kłamca 2. Bóg marnotrawny (2006)
Kłamca 3. Ochłap sztandaru (2008)