W swojej najnowszej powieści, otwierającej cykl Serpent World, Card umiejętnie łączy konwencje fantasy i science fiction. Podróże w czasie, paradoksy z nimi związane, naukowe rozważania, wszystko to dzieje się w świecie, w którym nie wynaleziono jeszcze nawet samochodów. Z początku może się to wydawać dziwnym połączeniem, ale w praktyce sprawdza się znakomicie, zapewniając wiele godzin ciekawej, chociaż wymagającej myślenia rozrywki.

Tak jak w Grze Endera czy Pamięci Ziemi, tak i w tym przypadku głównym bohaterem jest młody chłopiec. Przypomina jednak bardziej protagonistę pierwszej z wymienionych książek. Rigg również jest niezwykle inteligentny i utalentowany, w przeciwieństwie do Endera posiada jednak niezwykłą moc - widzi ścieżki, którymi podążali ludzie i zwierzęta. Odróżnia świeże od starszych, wie też, wie też, kto je zostawił. Jest to bardzo przydatny dla niego talent, zajmuje się bowiem pozyskiwaniem skór i futer zwierzęcych. Ojciec, który uczy Rigga myśliwskiego fachu, również jest ciekawą, tajemniczą postacią. Nie wiadomo nic o jego przeszłości, ale posiada on ogromną wiedzę o historii, filozofii, matematyce czy językach, którą stara się wpoić synowi. W dodatku jest jedyną istotą niepozostawiającą za sobą ścieżki. Gdy umiera w lesie, przygnieciony drzewem, przekazuje Riggowi ostatnią wiadomość - każe mu wyruszyć do stolicy, by dowiedział się nareszcie, kim naprawdę jest.

Młody tropiciel nie jest jedynym głównym bohaterem. We wstawkach przed rozdziałami zamieszczona jest bowiem zupełnie inna opowieść. Ram, również wybitna osoba, pilot statku kosmicznego, zostaje wysłany na niezwykle ważną misję. Po raz pierwszy ma dokonać podróży w czasie. Wraz z uśpionymi kolonistami i ludźmi-robotami zdecydował się na skok czasoprzestrzenny, który nie potoczył się dokładnie tak, jak tego wszyscy oczekiwali. Wbrew pozorom obie historie mają wspólne elementy i wiążą się w logiczną całość.

Jak już wspominałam wcześniej, lekturę można uznać za wymagającą skupienia i umiejętności logicznego myślenia. Zdecydowanym plusem jest to, że bohaterowie sami dopiero odkrywają prawa rządzące podróżami w czasie, więc czytelnik uczy się wraz z nimi - nie zostaje rzucony na głęboką wodę. Można co prawda pominąć owe rozważania, skoncentrować się tylko na motywie wędrówki bohaterów, ich relacjach z innymi osobami, ale wtedy książka traci dość dużo ze swojej głębi.

Orson Scott Card potrafi tworzyć postacie o interesujących charakterach. Rigg nie jest wyidealizowaną osobą - cechuje go arogancja. Umbo, jego towarzysz i przyjaciel, jest jeszcze niedojrzałym dzieckiem. Nie ma w Tropicielu bohaterów bez skazy, każdy z nich ma jakąś wadę, która czyni go bliższym czytelnikowi. Poza tym nie są to jednostki niezmienne, przechodzą metamorfozę w trakcie trwania fabuły, uczą się na błędach, po prostu dojrzewają. Niesamowicie pokazane jest, jak Rigg wykorzystuje umiejętności, które wpoił mu ojciec - wcześniej nic nie wskazywało na to, że będą do czegokolwiek przydatne. Bo po co zwykłemu myśliwemu znajomość etykiety czy geografii?

Nie będą zawiedzeni również miłośnicy intryg - w książce ich nie brakuje. Jeśli dodać do sprytnego planowania umiejętność podróżowania w czasie, można uzyskać ciekawe zwroty akcji i niebanalne wyjścia z różnych sytuacji. Riggowi, pomimo młodego wieku, niejeden raz udaje się przechytrzyć starszych i bardziej doświadczonych od siebie ludzi, przejrzeć ich podstępy i wziąć sprawy we własne ręce.

W porównaniu z innymi książkami Carda Tropiciel mieści się gdzieś pośrodku. Słabszy niż genialna Gra Endera, dzieło życia autora, ale dużo lepszy niż Pamięć Ziemi. Komu mogę polecić lekturę? Na pewno nie osobom szukającym lekkiej, prostej rozrywki, tylko bardziej wyrobionym czytelnikom, których nie odstrasza perspektywa intensywnego rozmyślania nad naturą czasu i przeróżnymi paradoksami.

Gosia "Firewarrior" Stopińska

Autor: Orson Scott Card
Tytuł: Tropiciel
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Tłumaczenie: Kamil Lesiew
Tytuł oryginału: The Pathfinder
Data wydania: 28 czerwiec 2011
ISBN: 978-83-7648-766-3
Liczba stron: 512