Tyle tylko, że powstała za zgodą naszego Andrzejka i tak dobra, że jeśli nie przeczytasz, stracisz bardzo wiele.

Dla mnie jest to wersja ciekawsza nawet od oryginału, no ale każdy trekker lubi takie przyszłościowe scenerie.

Dlatego napisałam "Dla mnie". Po prostu o elfach, goblinach, krasnoludach itp w przeszłości czytaliśmy już tony dzieł, natomiast ja po raz pierwszy spotkałam się z tymi stworzeniami, przeniesionymi w daleką i bardzo technicznie zaawansowaną przyszłość. Nie twierdzę, że wcześnie nie było takich prób, tylko ja po prostu się z nimi nie zetknęłam, dla mnie był to pierwszy raz. Już sam pomysł jest ciekawy, a wykonanie - świetne.
Nie chciałam tu obrazić Andrzeja Sapkowskiego. Przyznam jednak, że z jego książek podobały mi się tylko dwa pierwsze tomy opowiadań o wiedźminie. Pentalogia, opowiadająca głównie historię Ciri, jest jak dla mnie zbyt ponura, zanadto nasycona makabrą i logicznie mało spójna. Nawet biorąc pod uwagę, że dzieje się w średniowieczu alternatywnym do naszego, nie uwierzę w pewne rzeczy. To znaczy, latający dywan dla przykładu mogę przełknąć, ale nie istnienie takich słów jak "mutant" czy "gen" w mrokach średniowiecza, choćby dowolnie alternatywnego. I nikt mnie co do tego nie przekona, bo to zwyczajnie nie trzyma się kupy. Jak napisał Jan Brzechwa "Cenię fantazję, ale nawet fantazja musi być sensowna".

Takie jest moje zdanie. Czy ono słuszne, czy nie, to insza inszość. Ale jest moje.

Nie róbcie ze mnie idiotki, wiem co średniowiecze, a co czasy bardziej zaawansowane.

Ustrój feudalny, i to taki bardziej zacofany. Broń. Cała obyczajowość. Twierdzenie, ze akcja sagi o wiedźminie rozgrywa się w czasach bardziej zaawansowanych technicznie i naukowo... jest jeszcze lepsza niż zamach smoleński.

Wiem, ze Twoim zdaniem mogliśmy wleźć do rakiety kosmicznej prosto z lasu, bo niby czemu nie? Ale ja tak nie uważam. Epoka odkryć naukowych nigdy nie mogłaby narodzić się jak diabeł z pudełka. Albo jak Atena z głowy Zeusa.
Gdy Daeniken pisze, że w starożytnym Egipcie dysponowano aparaturą rtg, laik może mu uwierzyć. Ale ja nie, bo wiem, czego trzeba, by powstała. Tak samo świat stworzony przez Sapkowskiego jest dla mnie logicznie niespójny.

Ale wciąż mówimy o dwóch różnych zagadnieniach. I owszem, znam mnóstwo książek i filmów, w których postęp cywilizacyjny w światach alternatywnych rozwija się zupełnie inaczej niż w naszym.

"Wiem, ze Twoim zdaniem mogliśmy wleźć do rakiety kosmicznej prosto z lasu, bo niby czemu nie? Ale ja tak nie uważam. Epoka odkryć naukowych nigdy nie mogłaby narodzić się jak diabeł z pudełka. Albo jak Atena z głowy Zeusa."

W takim razie co powiedziałabyś o świecie w którym niedobitki przedstawicieli rzymskiego imperium wylecieli w kosmos? W alternatywnej historii, w którym apokalipsa nastąpiła w momencie, gdy u nas upadał Rzym. A i takie rzeczy ludzie tworzą. A ten przykład to tylko HISTORIA ALTERNATYWNA. Świat alternatywny rządzi się jeszcze większą dowolnością Proponuję podyskutować z autorami tego typu dzieł. Najlepiej wykażą czy ich pomysły są logiczne czy nie.

"Tak samo świat stworzony przez Sapkowskiego jest dla mnie logicznie niespójny."

Wykaż proszę na przykładzie. Na czym polega ta niespójność? Konkretnie.
Gdzie Sapkowski wcisnął w swoje powieści rakiety kosmiczne albo sprzęt rtg? Bo chyba przeoczyłam...

Evivo, to, że ktoś napisał tekst niespójny wewnętrznie, nie jest dowodem na to, że ktoś inny napisał też niespójny. Podaj argument z Sagi. Bo równie dobrze ja mogę napisać: "Katarzyna Michalak napisała powieść fatalną, w której nic nie trzyma się kupy. Władimir Wasiljew zrobił tak samo."
I jak, irytuje?

Nie, argumentów nie podałaś :-)

Nie, moja droga, średniowiecze jest określeniem konkretnej epoki historycznej naszego świata.

"Średniowiecze – epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością[1] a czasami nowożytnymi.

Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone, szczególnie w przypadku granicy początkowej (zobacz: starożytność). Najczęściej przyjmuje się, że jest to okres historyczny rozciągający się od czasów rozpadu Cesarstwa Zachodniorzymskiego i wielkiej wędrówki ludów, do początków renesansu.

Nazwa epoki wywodzi się z nazwy środka epoki łacińskiego określenia medius aevus (średni wiek), lub media aetas (wieki średnie). Została wprowadzona jeszcze w samym średniowieczu przez pobożnych chrześcijan, którzy uważali czasy, w których żyli, za interwał między pierwszym, a drugim przyjściem Chrystusa. W XV i XVI wieku odwołali się do niej włoscy humaniści, pragnąc wyróżnić "wieki średnie" jako mroczny okres, oddzielający ówczesne czasy od świetlanej epoki starożytności. Taką periodyzację spopularyzował Christoph Keller (Cellarius) w XVII wieku."

/Wikipedia/

"Średniowiecze jest epoką obejmującą aż 1000 lat (od V do XV wieku), przez co bardzo zróżnicowaną. Jest to okres bardzo długi, w którym wiele się działo. Średniowiecze zasadniczo wpłynęło na późniejszą literaturę, kształtując swoistą i typową dla swojej epoki duchowość, mogąc poszczycić się osiągnięciami w zakresie nauki i sztuki. "

http://sredniowiecze.klp.pl

" Średniowiecze - epoka w dziejach cywilizacji europejskiej między antykiem a epoką nowożytną, obejmująca okres od 476 n.e. (kres cesarstwa zachodniorzymskiego) a 1492 (pierwsza wyprawa Kolumba do - jak mniemał - Indii); niekiedy za koniec ś. uznaje się zdobycie Konstantynopola przez Turków (1453) i ostateczny kres cesarstwa wschodniego. U źródeł upadku staroż. Rzymu leżą wielkie migracje ludów germańskich (V i VI w.; m.in. wędrówki przez Europę Wizy- i Ostrogotów oraz Wandalów, podboje Burgundów, Franków i Alamanów w Galii, Jutów, Anglów i Sasów na wyspach bryt. oraz Longobardów w Italii), które zdestabilizowały osłabione cesarstwo i uniemożliwiły jego odrodzenie; kolejną falę przemieszczeń ludności spowoduje migracja Słowian (VII w.), którzy z siedzib pomiędzy Dniestrem a Dnieprem podjęli akcję kolonizacyjną na płn. (w stronę jez. Ładoga), na zach. (ku Bałtykowi i Łabie, "po drodze" obejmując obecne ziemie pol.) i na płd., gdzie zajmą prawie cały Płw. Bałkański; wszystkie te przemieszczenia oraz równoległe pomniejsze migracje (Bułgarzy, Chazarowie, później Awarowie) i najazdy: arabski na ziemie hiszp. (od 711) oraz Skandynawów (Wikingów i ich następców, Normanów, od 787) na wyspy brytyjskie i płn. Francję - wspólnie z linią podziału Europy środk. na część "wschodnią" (bizantyjską) i "zachodnią" - ukształtowały w zasadzie etniczną mapę kontynentu w kształcie obowiązującym po dziś dzień; niewielki już wpływ miały potem najazdy tatarskie (XIII w.). Migracje wpłynęły także na rozwój instytucji feudalnych; to z wymieszania zdobywców z potomkami warstw dotąd panujących na podbitym terytorium wywodzą się w wielu krajach wielcy feudałowie; system polityczny państw feudalnych polegał na hierarchicznym systemie lenn, nadawanych przez seniorów wasalom w zamian za zobowiązanie do określonych usług (zwł. wspieranie zbrojnie w konfliktach) i do wierności. W pierwszym okresie ś. (do ok. 955-1000) Europa pozbawiona jest wyraźnego centrum polit.: na krótko staje się nim wskrzeszone 800 cesarstwo zach. Karola Wielkiego, rychło jednak i ono ulega podziałom i osłabieniu; nie posiada autorytetu Rzym papieski uwikłany w wewn. konflikty włoskie; przez całe to pięćsetlecie ogromne postępy czyni chrystianizacja kontynentu (zakończona jednak dopiero w XV w.); do XII w. ideą polit. przyświecającą wielu rozmaitym poczynaniom jest uniwersalna monarchia skupiająca wszystkie państwa chrześc.; w jej (i innych idei) rozpowszechnianiu znaczną rolę pełni łacina jako prawdziwie wspólny język wszystkich ludzi wykształconych (na wsch. podobną rolę odgrywa greka); osłabiają chrześcijaństwo schizmy i herezje: 1054 wielka schizma wschodnia i powstanie prawosławia, ruchy katarów, waldensów i albigensów (XII/XIII w.), niewola awiniońska papieży (1309-77), schizma zachodnia (podwójni, a przez kilka lat nawet potrójni papieże, 1378-1417), husytyzm. Między 955 a 1198 gł. ośr. polit. Europy stają się - mimo uwikłania w spory z papiestwem - Niemcy; potem przychodzi era państw narodowych: stopniowo rośnie ranga Francji (początkowo gł. w kulturze, od XIII w. także w polityce eur.), a od XIV w. - Anglii; trudna do przecenienia jest rola wł. republik miejskich (Genua, Wenecja, Mediolan, Florencja i in.), które opanowały handel przyprawami ze Wschodem i dzięki zamożności mogły rozciągać szeroko także swą strefę wpływów polit.; w środk.-wsch. części kontynentu po upadku znaczenia cesarstwa niem. pojawiają się w XIV w. nowe centra polit.: Polska (zwł. po 1386) i Węgry, a od 1480 - Rosja; wreszcie w miarę postępów rekonkwisty na Płw. Iberyjskim i tam wykształcają się ośr. polit. o ponadlokalnym znaczeniu; natomiast od końca XII w. maleje znaczenie cesarstwa bizantyjskiego, które pod koniec ś. ma już tylko wymiar symboliczny. O ile pierwszą połowę epoki (do ok. 1000) cechuje regres w wielu dziedzinach, chaos polit., słaby rozwój gosp. i kult., o tyle druga połowa ś. to okres uzasadnianej przez historyków prężnością demograficzną prosperity ekonomicznej i dokonań cywilizacyjnych; system trójpolowy intensyfikuje rolnictwo w pasie nizin od Basenu Paryskiego (gdzie się zaczął) przez Niemcy po Polskę; nad M. Północnym rozpoczęto budowę polderów, w głębi lądu - osuszano bagna; od 1098 swoistą misję cywilizacyjną pełni w całej Europie zach. i środk. zakon cystersów; następuje wznowienie handlu z Chinami (szlak jedwabny) i Azją Płd. (przyprawy), rozszerza się wymiana handl. w Europie (np. Hanza); rosną miasta: ok. 1300 Konstantynopol liczy szacunkowo 0,5 mln mieszk., Paryż - 200 tys., wielkie miasta włoskie - po 100 tys., Kraków - ok. 20 tys.; centra gosp. to płn. i środk. Włochy (handel, bankowość, rzemiosło) i Europa płn.-zach., czyli Flandria, Walonia, płn. Francja (obróbka metalu, tkactwo); w efekcie rośnie siła militarna państw eur. uwidoczniona w początkowym sukcesie wypraw krzyżowych oraz w wyparciu muzułmanów z Italii i Płw. Iberyjskiego. Kryzys zaczyna się w XIV w. (kolejne lata nieurodzaju spowodowane pogorszeniem klimatu, epidemia dżumy 1347-51, liczbę ofiar ocenia się nawet na 30% mieszk. Europy zach.) prowadząc do rozpadu feudalizmu, rozsadzonego od wewnątrz przez gospodarkę pieniężną: deficyt metali szlachetnych przy rosnących wydatkach, m.in. militarnych, prowadził początkowo do zwiększania obciążeń warstw niższych, ale częste ich bunty zmusiły do zamiany świadczeń w naturze na pieniężne; konsekwencją tych zarysowanych tu skrótowo zmian była przebudowa struktury społ. (emancypacja mieszczaństwa, przemiana rycerstwa w szlachtę); kryzys i transformacja nie spowodowały jednak odwrócenia trendów rozwojowych, skłoniły natomiast państwa eur. do podbojów zamorskich, stojących u początku epoki nowożytnej. W kulturze - a zwł. w literaturze - ś. było okresem regresu (w porównaniu z antykiem), jedynie w drugiej jego połowie architektura gotycka i związana z nią rzeźba architektoniczna osiągną poziom dorównujący klasycznym wzorom."

Źródło: Słownik Encyklopedyczny Wydawnictwo Europa

To tak samo, jakbyś stwierdziła, że sformułowanie Epoka Wiktoriańska nie określa konkretnej epoki w dziejach ludzkości itp.

"Nie chodzi o fakt mutacji, tylko o słowo, które nie istniało przed Darwinem. Gen jeszcze bardziej. Jak można było mówić o genach, nie mając całej gałęzi nauki, która doprowadziła do jego odkrycia? Absurd."

A przeczytałaś moje wcześniejsze wytłumaczenie? To albo je podważ, a przynajmniej się do niego odnieś, albo nie upieraj się przy swoim ignorując powyższe argumenty.

"Co do opisu - własnie po opisie widzę, co nie pasuje, a co pasuje do sibie. I dlatego lubię Lema, bo u niego nie ma się do czego przyczepic."

To przecież mówię: udowodnij na przykładzie. Teoretyzować sobie możemy w nieskończoność.

"Poza tym to, czy mam racje, czy błądzę, jest i tak bez znaczenia. Ile razy się odezwę, Wy dwie na mnie napadacie jak wściekłe - chyba że powtarzam słowo w słowo po Was. "

Wściekle napadam? Nie, moja droga. Konstruktywnie dyskutuję. A czemu miałabym nie dyskutować? Dyskutuję z każdym z czyją opinią się nie zgadzam, nie tylko z Tobą. I skąd wiesz, że jestem wściekła? Wyzwałam cię? Użyłam obelżywych słów? Wulgaryzmów? Nie. Skoro ja w sobie podczas dyskusji nie czuję negatywnych emocji i rozmawiam z czystego zacięcia do dyskusji, to nie wpieraj mi, proszę, rzekomej wściekłości. I nie. Nie uwzięłam się na Ciebie personalnie. Ale czemu mam udawać, że zgadzam się z Twoimi słowami? Ty z moimi też nie musisz. Tylko udowodnij mi, że nie mam racji. Po prostu.

Z tego co wiem Jostein nie odszedł, a wyleciał za niedotrzymywanie terminów i brak tekstów, które miał oddać... no chyba, że o czymś nie wiem.

Swoją drogą przypominam sobie rozmowę Beresia z Sapkowskim, gdzie ten drugi poruszał właśnie kwestię tego wiedźmińskiego pseudośredniowiecza które nie jest średniowieczem i nie rządzi się tymi samymi prawami. I bardzo się dziwił, że ludzie tak bardzo chcą przyrównywać fikcję literacką, krainę Nigdy-nigdzie do konkretnych, jasno określonych ram historycznych z całym ich apanażem...

"Ustrój feudalny, i to taki bardziej zacofany. Broń. Cała obyczajowość. Twierdzenie, ze akcja sagi o wiedźminie rozgrywa się w czasach bardziej zaawansowanych technicznie i naukowo... jest jeszcze lepsza niż zamach smoleński."

Czy taki bardziej zacofany to nie wiem. Pozycja kobiet raczej nie była w tamtych czasach tak mocna. To samo tyczy się obyczajowości. Jakoś strasznie liberalny wydaje mi się świat Wiedźmina w porównaniu do naszej historii. Broń? Cóż... jeśli chodzi o miecze i te sprawy, to przeciez używano ich jeszcze długo po średniowieczu. Zaawansowanie techniczne... czemuż to ma być nieprawda? U nas do dzisiaj bawią się genami a tam Wiedźmina udało im się stworzyć. Ba, nawet wiedzą, że te eksperymenty (swoją drogą też późne słowo, choć przecież robiono je od zamierzchłej przeszłości) powodują niepłodność...

Poza tym mam wrażenie Evivo, że za każdym razem, gdy dyskusja przybierze ostrzejszy kształt ty się obruszasz i zarzucasz tessce i Lorce, że na ciebie naskakują. To jest dyskusja, dyskusje bywają ostre. Zwłaszcza że miejscami sama to eskalujesz, gdy zamiast argumentów dajesz komentarze typu:
"Wiem, ze Twoim zdaniem mogliśmy wleźć do rakiety kosmicznej prosto z lasu, bo niby czemu nie? Ale ja tak nie uważam. Epoka odkryć naukowych nigdy nie mogłaby narodzić się jak diabeł z pudełka. Albo jak Atena z głowy Zeusa."
A potem masz pretensje, że sie ludzie z tobą nie zgadzają.

I na litość boską daj sobie spokój z kawałkami typu:
"jest jeszcze lepsza niż zamach smoleński" bo to juz nie jest dyskusja, tylko demagogia. I to kiepskiego gatunku.

Nie wpadłaś na to, że ja i Lori po prostu miewamy podobny pogląd na pewne sprawy? Przeszukaj stronę, to znajdziesz, jak dyskutujemy, mając odmienne .A co do: "Czy wy tu naprawdę nie rozumiecie, że ważna jest nie tylko wypowiedź, ale jej styl?" - polecam lekturze Twój własny. Generalizowanie (każdy treker lubi), podawanie błędnych definicji jako prawdziwe (błędna definicja średniowiecza), argumenty ad personam będące niczym innym jak oszczerstwami bez pokrycia.
Widzisz, Evivo, to, że ktoś ma inne zdanie niż Ty, nie oznacza, że Cię atakuje. Ja próbowałam z Ciebie wyciągnąć spójny argument. Nie udało się.

Nie wiem, czego próbowała Lori. Wiem natomiast, że niejednokrotnie rozmawiałam z nią o sprawach o wiele poważniejszych niż fabuła książki, wręcz fundamentalnych, i miałyśmy skrajnie różne zdanie. I wiem, że da się z nią dyskutować, bo ani ja, ani ona w prośbie o argument nie wietrzymy ataku czy spisku.

gdy od tej chwili ograniczę się do samych recenzji i będę pilnować, by broń Boże swego zdania nie wypowiedzieć. Nie zwykłam przyznawać komukolwiek racji dla świętego spokoju i zmieniać zdania w tymże celu, zatem w ten sposób atmosfera się oczyści.
Odtąd uważajcie mnie za rybę, nie człowieka, i będzie dobrze.

Ja też chcę wejść do dyskusji :)

Zrobię w punktach, coby bardziej przejrzyste było :)

1) "Po prostu o elfach, goblinach, krasnoludach itp w przeszłości czytaliśmy już tony dzieł" - jak rozumiem wliczyłaś Wiedźmina w tony dzieł, w których padają słowa "elf", "krasnolud". Jednak widzisz... różnica między zachodnią fantasy (po części też polską), a Wiedźminem, polega na wykorzystaniu tych stworzeń. Nie wystarczy bowiem wrzucić magicznych stworzeń w świat przyszłości (o czym czytałem nie raz i dwa), napisaniu, że smoki to wytwór inżynierii genetycznej czy podobnie. Wiedźmin odwraca schematy, demitologizuje "anioły" Tolkiena, łącząc je jednocześnie z wierzeniami celtyckimi i okolicami (lud bogini Danu). Wobec tego to nie jest kolejna książka o elfach i pokrewnych stworach, ale kamień milowy (przynajmniej w Polsce) w postrzeganiu mitycznych istot.

2) "Nawet biorąc pod uwagę, że dzieje się w średniowieczu alternatywnym do naszego, nie uwierzę w pewne rzeczy. To znaczy, latający dywan dla przykładu mogę przełknąć, ale nie istnienie takich słów jak "mutant" czy "gen" w mrokach średniowiecza, choćby dowolnie alternatywnego. I nikt mnie co do tego nie przekona, bo to zwyczajnie nie trzyma się kupy."
"Że jest to średniowiecze, o tum świadczy cały anturaż Nie róbcie ze mnie idiotki, wiem co średniowiecze, a co czasy bardziej zaawansowane.
Ustrój feudalny, i to taki bardziej zacofany. Broń. Cała obyczajowość."
"Średniowiecze jest określeniem wieków, które, moja pani charakteryzują się określoną obyczajowością, stanem nauki i wierzeniami Nie jest to nazwa własna."

Dużo do odniesienia się.
Przede wszystkim akcja Wiedźmina nie dzieje się w alternatywnym średniowieczu.
Masz władzę monarszą, ale bez rozdrobnienia feudalnego. Nie masz wiary w Boga, której podporządkowane jest życie, w tym scholastyka powstrzymująca rozwój, edukacja nie jest skupiona wokół klasztorów, a uniwersytety nie podlegają władzy kościelnej. W dodatku obyczajowość i mentalność ludzi jest zupełnie inna. Na podstawie podanych przez Ciebie klasyfikacji, świat wiedźmina nie jest średniowieczny.
Jest, jak już wcześniej zauważyła L, alternatywny. W tym alternatywnym świecie i elfy, i ludzie (czarodzieje - władają magią)skoro wiedzą o dziedziczeniu, potrafią też nazwać to. I to jest logiczne. Tak samo mutacja - nie używają słów jak im się podoba, tylko w konkretnym znaczeniu, które są w stanie zaobserwować. Nie ma tu nic niespójnego. Chyba, że istnienie złotego smoka, mogącego zamienić się w człowieka :]

3)"Książka została napisana w ojczystym języku autora i przetłumaczona na inne języki "naszego świata". Gdyby jednak założyć, że świat przedstawiony i bohaterowie istnieją, mówiliby w innym języku. W ich języku może istnieć słowo, które autor jako "tłumacz z języka tamtych, na nasz" przetłumaczył jako "mutant" nie znajdując lepszego, bardziej adekwatnego określenia. "
Nadinterpretacja. W tekście nie ma nigdzie podane, że autor robi za tłumacza "tamtego" świata :>

a co do samego bawienia sie genami i mutacji, to samo zjawisko jako takie było znane od dawien dawna - w ten sposób powstało większość ras zwierząt domowych i wyhodowano takie cos jak yorka z szlachetnego wilka (to taki mimowolny upust niechęci nad rasami kurduplowatych psów myśliwskich, szczególnie terierów). W niektórych przypadkach łączono to nawet z bezpłodność niż (np krzyzowki różnych gatunków gęsi nie raz dawały potomstwo o wiele większe i o lepszym mięsie ale bezpłodne), z tym, ze w tedy nazywano to różnorako, najczęściej 'przenoszeniem krwi'. Krzyzowanie zwierząt w konkretnych celach niekoniecznie bez zarąbistego laboratorium to też badania/eksperymenty genetyczne. trudno natomiast aby autor książki bawił sie w tworzenie staro-ludowego nazewnictwa (najczęściej o wiele dłuższego od standardowego), krążąc wokół jak pies wokół jeża, jak ma ładniutkie słówko 'mutant' <= musiałam o tym napomknać, jestem biolożka po cześci to takie me zboczonko zawodowe :P

a co do nauki i zaawansowania technologicznego świata sapkowskiego... no tak, ma on wiele wspólnego z naszym sredniowieczem etc, ale w naszym świecie nie wystepuje raczej takie cus jak 'magia', a ona tam była dość powszechna, zastępująca w sporej części naukę standardową, lub ją umożliwiająca mimo hmmm... braków sprzętowych etc. Bo magia to nie tylko rzucona przez wkurzonego goscia kul;a magiczna pedzaca ku człowiekowi by mu zrobić z kupra pogorzelisko średniowiecza :D (jak juz powiedziałam 'a' to jeszcze dorzuciłam conieco na 'b'). Czynnik magii moze zmodyfikować świat fikcyjny w przeróżny sposób i zalezy to tylko od wyobraźni autora.