Wrona Morrigan

(Wiersz z cyklu "Wiersze mitologiczne")

Na dachu kuźni siedziała,
Że Hefajstos o niej wie wiedziała,
Ale nie reagowała.
Tylko słuchała i krzyk Casandry zapamiętała.

Gdy umilkł i w płacz się przemienił,
Wrona usłyszała przekleństwa Hefajstosa –
Zeusa lżył.
W górę się wzbiła
I do kruków dołączyła.

Przeczesała rude włosy,
Gdy wróciła do ludzkiej postaci.
Na rękojeści miecza dłoń położyła
I wrota siedziby wroga przekroczyła.

15.11.A.D.2011

Konrad Staszewski