Po konkursie zostało udać się w miejsce noclegów. Niestety, snucie się po terenie uskuteczniałam tak długo, aż na Zamku zostałam niemal sama, jeśli nie liczyć rodowitych wrocławian, gości hotelowych lub osób nocujących na Zamku. A ja miałam udać się do szkoły, do której nijak po ciemku nie umiałabym trafić. W dodatku miejscowy folklor trójpaskowy, rozochocony piwem, zaczął narzucać mi swoje towarzystwo. Na szczęście pewien przesympatyczny pan z ochrony zorganizował mi transport (a wcześniej wspomniane już przechowanie bagaży i nawet gorącą herbatkę).

Sama szkoła zaskoczyła pozytywnie - wejść na jej teren dało się wyłącznie z "biletem" (oddzielnym niż akredytacja), dzięki czemu panował tam przyjemny spokój. Miejsca było mnóstwo, żadnego spania na korytarzach, kuchnia oddana do dyspozycji konwentowiczów. Znalazłam sobie przytulny kawałek podłogi w jednej z sal, jak się okazało - trafiłam świetnie, na bardzo sympatyczną ekipę. Żyć, nie umierać!

Ekipa pokojowa.