Jak poinformował portal culture.pl, o rangę najważniejszego wydarzenia literackiego 2012 roku powalczą: drugi tom Dziennika Sławomira Mrożka, Tajny dziennik Mirona Białoszewskiego i odnaleziona w Beinecke Library powieść SF Czesława Miłosza, Góry Parnasu. Wśród fantastów co prawda inne typy chodzą na tej giełdzie, ale niech tam. Powiedzmy, że to są sensacje. Mimo wszystko, informacja ciekawa: Miłosz z Lemem pod rękę, Miłosz goniący za Zajdlem.

Kłopot jednak od razu z tym słowem: powieść. Jedni mówią, że poeta zostawił powieść, inni mówią, że draft. Sam poeta we wstępie do „Gór Parnasu”, którego treść jest już znana, polecał czytelnikom te rozdziały z powieści science fiction, która nie będzie napisana. Znaczy się: jest, ale nie ma. Powieści. Albo jest nie tak całkiem. Niby ten Gombrowiczowski argentyński młodzian, który, znudzony zwyczajną egzystencją, wsiadł na konia, lecz niezupełnie i galopował, lecz nie do końca – Miłosz bawi się z czytelnikami.

Tak czy siak, najwyraźniej noblista pozazdrościł fantastom i spróbował zakazanego owocu. Pytanie tylko, czy w przystępie umysłowego upadku tak było, czy może w chwili jasnowidzenia? Miłosz znany był z tego, że bez pracy (pisania) marnieje i sam twierdził, że jak mu wiersze nie idą, to się za powieść bierze. A jak nie idzie z powieścią, to choćby esej chce machnąć. A jak nie esej? No właśnie. Pytanie: na jak dalekim miejscu, albo inaczej: w jakiej otchłani Miłosz musiał się znaleźć mentalnie, że po SF sięgnął – trudno powiedzieć. Druga opcja: zrozumiał Miłosz, że ślęcząc nad poezjami czas marnował. Podczas gdy taki Lem czy Dick od początku wiedzieli, z której strony bułka masłem posmarowana i żadne liryczne głupoty po głowie im nie chodziły – pisali, tak jest, science fiction. No dobrze, wiem, czasem też świrowali, pisząc w innych gatunkach ukradkiem. Bądźmy wyrozumiali, każdemu może się zdarzyć. Miłosz najlepszym dowodem.

Marzysz o tym, żeby nabyć umiejętności potrzebne zwiadowcy? Tej zimy będziesz miał okazję! W zamku obronnym w miejscowości Sucha Europejskie Centrum Kształcenia organizuje dwa obozy zimowe dla uczestników w wieku od 9 do 17 lat.

Uczestnicy obozu otrzymają między innymi zimową szatę zwiadowców, koszulkę i dyplom ukończenia szkolenia. W planach są takie atrakcje, jak nauka łucznictwa, orientacja w terenie, nauka tropienia i kamuflażu. Adepci będą mogli zwiedzić Zamek Czocha nocą, a także wezmą udział w stylizowanej grze RPG.

Obozy odbędą się w dwóch terminach:

Turnus I 22.01.2012 - 28.01.2012
Turnus II 06.02.2012 - 11.02.2012

Więcej informacji na stronie organizatora: www.koloniena5.pl

A już niebawem – kolejny jaguarowy konkurs, w którym do wygrania będą pobyty na tych nietuzinkowych wyjazdach!

Wydawnictwo Egmont Polska przygotowało nie lada gratkę dla fanów Gwiezdnych wojen. Już 8 lutego będzie można kupić ilustrowany słownik do pierwszej części sagi, a 22 lutego ukaże się wielki ilustrowany przewodnik po wszystkich częściach przygód rycerzy Jedi. Zapraszamy do zapoznania się z nadchodzącymi nowościami.

Star Wars: Część I Mroczne widmo. Nowy słownik ilustrowany to wyczerpujące źródło informacji o pierwszej części sagi Gwiezdnych Wojen. W nowym, wzbogaconym wydaniu albumu Gwiezdne wojny: Część I. Słownik obrazkowy, publikowanego w 1999 roku fani znajdą więcej postaci, statków i stworów. Na kartach albumu znalazło się mnóstwo zachwycających szczegółami zdjęć bohaterów, ich strojów, a także droidów i urządzeń z okresu Republiki. Dzięki przepastnym archiwom wzbogacono dotychczasowe wiadomości i dodano całkiem nowe.

To niezwykły album, przybliżający odległą galaktykę.

Prezentuje historię Gwiezdnej Sagi w całej okazałości.
Zawiera mnóstwo informacji o liczącej sobie miliony lat historii galaktyki Lucasa – od początków dziejów Jedi i Sithów do utworzenia przez Luke’a Skywalkera nowego zakonu Jedi.
Obszerne informacje o uniwersum Gwiezdnych Wojen opatrzono licznymi kadrami z filmów i kreskówek, grafikami z komiksów i powieści, a także fotosami z planu filmowego.
Czytelnik znajdzie w nim także wiele ciekawych faktów dotyczących powstawania wciąż rozrastającego się uniwersum Star Wars Niniejsze wydanie specjalne zostało uzupełnione informacjami o najnowszych
komiksach, gadżetach, a także konwentach fanów.
Dzieje galaktyki, postacie, technologia, droidy, obcy i planety, historia powstania filmów, barwne ilustracje z uniwersum Gwiezdnych Wojen, komiksy, książki i gry komputerowe.

Lisi Harrison powraca z trzecim tomem serii Monster High, która zyskała uznanie w oczach nastoletnich czytelników. Książka będzie nosić tytuł ,,Monster High. O wilku mowa…’’, a wydana zostanie przez Bukowy Las. Premiera ma się odbyć lada dzień, bo 8 lutego 2012.

Trzecie spotkanie z uczniami niezwykłego liceum, w którym pod jednym dachem zebrały się przerażająco modne dzieciaki najsłynniejszych potworów, by wspólnie stawić czoło szkolnym horrom. Należy do nich Clawdeen, która od lat żyje w cieniu swoich sześciu braci i zjawiskowych przyjaciółek. Ale ma już tego naprawdę powyżej uszu! Dziewczyna postanawia w końcu pokazać światu swoje prawdziwe oblicze. Z zapałem planuje wystrzałową szesnastkę. Niestety, zamieszanie powstałe na skutek emisji filmu Upiór z sąsiedztwa krzyżuje jej plany imprezowe. Cała rodzina Wolfów (w tym jej nieznośni bracia!) zmuszona jest ukrywać się w lesie. Clawdeen jest na skraju wytrzymałości, ale na szczęście w leśnym zajeździe pojawia się wampirzyca Lala. Chwileczkę, czyżby przyjaciółka miała oko na Clauda?!

Pamiętacie jeszcze recenzję Wilczego Miotu? Jeśli tak to być może słyszeliście również o Wilczym Amulecie? Czy tym razem redakcyjny ulfhedinn był łaskawszy w swojej ocenie, a może trafił na coś niewartego uwagi tak dostojnego basiora? Przekonajcie się sami!

Zachęcony Wilczym Miotem sięgnąłem po drugą już powieść, opisującą perypetie wilkołaków i Zakonu Krzyżackiego. Przyznam szczerze, ciekawiło mnie, co tym razem zostanie mi przedstawione. I o ile pierwszą część tego cyklu uznałem za interesującą, nawet pomimo iż został w niej zastosowany niezbyt lubiany przeze mnie wizerunek wilkołaka, to wgryzając się (jak na prawdziwego ulfhedinna przystało) w opisywaną teraz książkę, miałem wrażenie, że znam już ten smak aż zbyt dobrze.

Okładka mnie zawiodła. Spodziewałem się czegoś diametralnie innego i naprawdę nie umiem zmienić swego zdania patrząc na zakrwawioną, szponiastą łapę, zapewne należącą do jednego z naszych włochatych milusińskich, z której zwisa amulet wyobrażający łeb demona, wpasowany w coś na kształt krzyża celtyckiego. Nie jest to głowa wilkołaka, a przynajmniej moja wyobraźnia pokazuje ją w zupełnie odmiennej formie. Co więcej, w trakcie lektury miałem wrażenie, że tytuł i okładka powinny zdobić inną książkę. Teraz mogę tylko zastanawiać się nad tym, co miała wywoływać w czytelniku zastosowana szata graficzna. Szarość, czerń i brąz to jej dominujące, nieomal jedyne, barwy. Trochę jak dla powieści grozy... Mnie to nie przekonało, a jedynie zdegustowało.

Więcej znajdziecie w jamie Tyrssona.