Jednym z wielu celtyckich bogów plemienia bogini Danu był Dagda. Jego imię oznacza Dobry Bóg, ale nie o dobroć charakteru tu chodzi.Dagda był po prostu dobry we wszystkim, co robił. W jego przypadku mozna wręcz powiedzieć, że był dobry w nadmiarze
Jego atrybutem była maczuga, tak ogromna, że ciągnął ją za soba na kołach. Starczało mu jednak sił by w razie konieczności jednym jej końcem wysyłać wrogów w zaświaty, a drugim przywracać nieboszczykom życie. W boju nikt nie mógł stawić mu czoła. Ciosy jego pałki kruszyły kosci nieprzyjaciół jak okute kopyta koni kruszą cieńki lód.
Bóg znany był z przeogromnego apetytu - takze seksualnego. Z boginią rzeki Boyne-Boand spłodził syna Oengusa. Przed bitwą pod Moyturą połączył się z Morrigan boginią symbolizującą wojnę i śmierć. Dla Dagdy była ona zwiastunką dobrej nowiny bo przepowiedziała jego zwycięstwo nad Fomorianami (ludem gigantów). Zgodnie z jej wskazówkami Dagda udał się do obozu gigantów w przebraniu błazna by poznać plany nieprzyjaciół. Fomorianie, którzy odkryli podstęp, pod groźbą śmierci nakazali Dagdzie zjedzenie ogromnych ilości pożywienia. Bóg pochłonął wszystko, uzywając gigantycznej chochli wielkości dwojga leżących ludzi. Obżarstwo zmieniło go jednak w mężczyznę grubego i starego. Nie przeszkodziło to Dagdzie posiąść jednej z dziewcząt Fomorianów, a nawet zjednać sobie jej przychylność, co wywbawiło go z opresji.
Skłonnośc Dagdy do obżarstwa nie dziwi, skoro miał w swojej pieczy magiczny kocioł - celtycki symbol obfitości. Mówiono, że od kotła Dagdy nikt (oprócz tchórzy) nie odejdzie nienasycony.
Dagda nie był przywódcą boskiego klanu. Czarodziej, wojownik, sztukmistrz w jednej osobbie - pełnił raczej funkcję arcykapłana. Uważa się go za patrona druidów - zwany był także Rudowłosym Panem Wielkiej Wiedzy.
Celtowie darzyli Dagdę szczególną czcią. Widzieli w nim boga rolnictwa, władającego mlekiem i ziarnem - wszak to on miał magiczny kocioł zdolny zaspokoić każdy głód. Składali mu ofiary podczas Samhain, najważniejszego w celtyckim kalendarzu święta. Wierzono, że łączy się on wówczas z Morrigan - Królową Demonów, przynosząc tym samym płodność i obfitość na kolejny rok. Pierwszego Listopada i poprzedzająca ten dzień magiczna noc występował jako Cenn Cruach lub Crom Cruach (Głowa Grobowca lub Głowa Skrwawiona) i odbierał rodzicom co trzeciego syna. Krew chłopców zraszała ołtarz ofiarny, a członki dziecka zakopane w różnych częściach pól zapewniały urodzaj. W późniejszym okresie ludzi zastąpiły na ołtarzu ofiarnym zwierzęta.