Paulinka była grzecznym dzieckiem. Kiedy wychodziła do sklepu z mamą lub babcią nie miała w zwyczaju, jak inne dzieci, żądać zabawek ani słodyczy. Od najmłodszych lat miała tylko jedną słabość . Książki mianowicie. Niedaleko domu znajdowała się księgarnia, do której dziewczynka uwielbiała wchodzić. Z wielkim zainteresowaniem oglądała wszystkie okładki na półkach z literaturą dziecięcą. Mama chętnie kupowała jej czasem którąś z kolorowych, wesołych książeczek.

Pewnego dnia mama zabrała dziewięcioletnią Paulinkę na zakupy. Podstawowym punktem programu była oczywiście księgarnia na rogu. Tym razem jednak dziewczynki nie dało się odciągnąć od jednej z półek. Powodem były dwa ogromne tomiszcza w przepięknych, twardych oprawach, opatrzone tytułem "Opowieści z Narnii". Paulinka nie mogła oderwać wzroku od widniejącego na okładce ogromnego lwa.

- Mamo, kup mi te książki. - Po raz pierwszy dziewczynka zwróciła się do matki niemal rozkazującym tonem.

Matka skrzywiła się słysząc żądanie córki. Spojrzała jednak na cenę, wypisaną czarnym flamastrem na stronie tytułowej.

- Czterdzieści pięć złotych za jedną?! - Wykrzyknęła zdumiona kobieta. - Czy oni powariowali?

- Mamusiu, proszę... - Tym razem Paulinka zmieniła ton, wiedząc, że krzyk i płacz oddaliłyby tylko od niej upragnione książki.

- Jest za droga – odparła krótko matka i wyszła ze sklepu.

Rozczarowana dziewczynka powlokła się niechętnie za nią. Miała pełną świadomość, że nic nie może zrobić. Jeśli mama mówiła "nie", właśnie to miała na myśli i nic nie mogło zmienić jej decyzji.

Tej nocy Paulinka śniła o ogromnym lwie z okładki książki. Był naprawdę wielki i miał lśniące, miłe w dotyku futro. Potrafił też mówić ludzkim głosem.

- Tak bardzo chciałabym mieć książkę o tobie – skarżyła się dziewczynka, tuląc policzek do grzywy zwierzęcia.

- Cierpliwości, dziecko – odpowiedział lakonicznie lew. - Cierpliwością wiele można osiągnąć.

Paulinka pokiwała głową. Wierzyła mu. To przecież był magiczny lew. Z pewnością wiedział wszystko. Tak jak każda magiczna istota.

Za oknem padał śnieg. Nic w tym zresztą dziwnego. Była przecież Wigilia. Choinka wesoło błyskała światełkami lampek. Kolorowe bombki tańczyły na jej gałązkach. Paulinka rozerwała papier, ozdobiony wizerunkami uśmiechających się Mikołajów, w który zapakowane było duże, ciężkie pudło.

- Ojej! - Krzyknęła dziewczynka, gdy tylko zobaczyła, co kryje się w środku. - To "Opowieści z Narnii". Lew miał rację!

- Gdzie jest Paulinka? - Zastanawiała się babcia, chodząc niespokojnie po mieszkaniu i zaglądając w każdy kąt.

- Pewnie znów siedzi w szafie – zawołał z fotela dziadek.

- Nie w szafie, dziadziu, tylko w Narnii! – Odezwała się oburzonym tonem dziewczynka, wystawiając głowę zza uchylonych drzwi, spomiędzy zimowych płaszczy i kożuchów.