Tytuł: „Przez zwierciadło w zagadce” (oryginalny tytuł - „In a Glass Darkly”)
Autor: Joseph Sheridan Le Fanu
Rok wydania: 1872

"Kochana, kochana (...) żyję w tobie, a moja miłość jest tak wielka, że cię zabije."

Klasyczny zbiór opowieści gotyckich? Wampiry, ruiny starych zamczysk, tajemnicze zarazy i mroczne zagadki do rozwiązania. Oklepane? Nudne i niemodne? Dobre dla nastoletnich gotek? Zapewniam, że absolutnie nie.
„Przez zwierciadło w zagadce” ze swym najbardziej popularnym opowiadaniem „Carmilla”, nazywane jest czasem „fantastyką wiktoriańską”. W czasach współczesnych autorowi zrewolucjonizowało ono dotychczasowe spojrzenie na wampira jako bohatera literackiego. Wstrząsnęło też... nieobyczajnością. Nie dość, że kobieta jest tu pełnoprawnym wampirem, a nie jak dotąd femme fatale do krwiopijcy porównywaną, to jeszcze fabuła opiera się o wątek lesbijski. Na dodatek wampiryczna bohaterka „Carmilli” odznacza się dość głęboką sferą wewnętrzną, a nadana jej (po raz pierwszy w przypadku literackiego wampira) psychika opisana jest stosunkowo uważnie. Być może będzie to lekkie naciągnięcie interpretacji, ale zaryzykuję jednak stwierdzenie, że ech „Carmilli” można dopatrzeć się miejscami u naszej współczesnej Anne Rice.