Tytuł:”Upiór Opery
Autor: Gaston Leroux
Rok wydania:1909 -1910

„Upiór opery istniał. Nie był, jak przez długi czas uważano, tworem wyobraźni artystów, dyrekcji oraz całego personelu tego przybytku sztuki. Istniał, z krwi i kości, choć przybierał wszelkie pozory upiora, a więc ducha.”

Wśród pracowników paryskiej opery krąży legenda. Gmach nawiedzać ma ponoć upiór, a naturalnym stanem rzeczy, jest spełniać jego wszelkie żądania. Nowi właściciele nie bardzo chcą wierzyć w istnienie widmowego szantażysty. A co stanie się, jeśli wszystkie opowieści artystów nagle zaczną przybierać całkowicie materialne kształty?

To, co w książce urzeka, to przede wszystkim klimat, klimat i jeszcze raz KLIMAT. Ponadto rozwiązania zastosowane przez autora potrafią zaskoczyć, co w utworach temu współczesnych jest niezwykłą rzadkością, patrząc oczywiście z perspektywy współczesnego czytelnika. Co zaś jeszcze bardziej niecodzienne w wiecznym pograniczu powieści gotyckiej i protoplasty horroru – są sceny (przykładowo końcowe, w sali tortur), od których rzeczywiście włosy mogą stanąć dęba.