Nagi i bezbronny, zanurzony w tobie, jak w źródle bez dna, stoję z
rozpostartymi ramionami oczy wznosząc ku niebu. To mój ostatni sen.
Ostatni sen na jawie... A ty jesteś jawą w śnie moim.
Stoję rozpięty niczym na niewidzialnym krzyżu, na granicy
rzeczywistości i fikcji. Spoglądam w niebo, które otwiera się przede
mną jakby w oczekiwaniu, a jednocześnie zamyka z trzaskiem wrota dla
takich jak ja. Woda przepływa między moimi nogami, unosi rozognione
genitalia. Biegnę z jej wartkim prądem, opasany ciepłem i wilgocią.
Moje ręce rozpostarte jak skrzydła do lotu, przypominają mi, że jestem
aniołem. Grunt pod stopami daje znać, że jestem człowiekiem. Ból i
rozkosz, ekstatyczne uniesienie i słodkie jarzmo cierpienia,
przypominają, że jestem upadłym. Dzikość w oczach i chaos myśli
podpowiada, że jestem demonem. Łaknienie twego smaku, zapachu, chciwość
drżenia, krew pod niedokładnie przyciętymi paznokciami szepcą, że
jestem wampirem.
Otulony wilgotną tobą, owiany wiatrem twego oddechu, ogrzany słońcem
twych oczu, wyglądającym zza chmur twoich włosów, zasłuchany w muzykę
niebiańską bicia twego serca, zapatrzony w boskość błogości na twej
twarzy, niczym Jezus na krzyżu - umieram... z rozkoszy...