Ekhm... nie żeby ten film był drugim w historii pod względem wysokości zarobków, a do przebicia "Titanica" niewiele mu już zostało... ;)

Ja bym raczej uznała, że dla pieniędzy można robić rzeczy na wysokim poziomie, a nie w myśl: "po co się starać, i tak się sprzeda"... ;p

Wiem, wiem... ale zabrzmiało zabawnie ;)

Miniatura bardzo mi się spodobała. Niby oczywiste, niby proste i niewydumane, ale do mnie trafiło. Wychowana już w czasach, gdy telewizor był już prawie w każdym domu, a od dzieciństwa chodziło się do kina, na moment postawiłam się w roli tej dziewczynki o bujnej wyobraźni, która zastanawiała się jakby to było, zobaczyć "opowieści, które same się opowiadają". Jakie to w jej czasach musiało być abstrakcyjne... Tylko dziecko mogło wpaść na ten pomysł :) Wcale nie dziwię się słowom jej ojca.
Zresztą... ta miniatura poddała mi jeszcze kilka tematów do refleksji. Może nawet jak znajdę czas, napiszę o tym...

Gotan, wybacz, ale filmowcy PRACUJĄ ZAWODOWO, to jest praca zarobkowa, nie charytatywna. Za darmo pracują jedynie wolontariusze w ośrodkach pomocy i fundacjach. Dla pieniędzy robi się praktycznie wszystko i nic w tym nie ma ani dziwnego, ani złego. Rzecz tylko w tym, że dla pieniędzy można robić badziew ale i coś na wyższym poziomie. Jednak tych, którzy robią badziew, osobiście też rozumiem. Sama zajmuję się czasem byle czym, bo za to byle co klient dobrze płaci. Jak dla mnie logiczne.