Tak jak go uczono... wyłącza emocje... teraz działają instynkty wpajane mu przez wiele lat treningu...
Pierwsza sekunda... Pada płasko na ziemię, broń mocno do ramienia przyciskając... oddech jego spłyca się, a serce zwalnia akcję …
Dwie...
Trzy...
Cztery... gdy już rytmu odpowiedniego nabiera, snajper przystępuje do właściwego działania...
Pięć... broń przy ramieniu, policzek na kolbie, tak ukochany lee-enfield...
Sześć... wzrok skupiony na celu, oczy widzące tylko jeden punkt, wszystko inne przestaje istnieć...
Siedem... palec powoli, z namaszczeniem zaciska się na spuście, pada strzał... iglica uderza w spłonkę, zaś niemal niewidoczna smużka dymu unosi się, gdy nabój opuszcza lufę starego karabinu...
Osiem... pocisk trafia w cel... w miejscu gdzie wdarł się w ciało przeciwnika, unosi się czerwona mgiełka, zaś sprawne dłonie sierżanta przeładowują broń...
Dziewięć... rozgrzana łuska uderza o piasek lekko wzbijając jego ziarenka, zaś bezwładne ciało wrogiego snajpera osuwa się na kamienie...
Dziesięć sekund... kolejny wyrok już zapadł.

Powyższy tekst pisany był podczas internetowej sesji Neuroshimy jako opis akcji postaci.