***’8

Psychodeliczny las
pochłonął mnie
bez reszty
gdy tańczyłam
z Szaleństwem
na nieistniejącej polanie

przytuliłam się
do wszechpotężnego
i wszechobecnego
Mroku
jedynego składnika świata

wstrzymywałam oddech
a Ironia
wraz z Cynizmem
pieściły mnie
obgryzionymi paznokciami

spadałam
dążąc ku Pustce
która przesłała mi
swoją wizytówkę
listem poleconym

wdeptana
czyimś obcasem
w ten byt
przeraziłam się w końcu
lustra