Dla A.

"nasze starsze siostry"

uczono je szyć haftować
całymi dniami pod strzechą
sprawne palce
do igły
do kołaczy
do podpłomyków

białki z głową
nakrytą zawojem
dziewice i ich
złociste kłosy
splecione matczyną dłonią

w sukni do ziemi
w jasnym gieźle
w wełnianym fartuchu
przewiązanymi pstrokatą krajką

uczono je żyć
zawsze w cieniu
w oczekiwaniu
pod cichą strzechą

a one wiły wianki
i rzucały je na wodę
zaklinając los
w Noc Kupały
i szukały kwiatu paproci
w tę noc jedyną
u boku chłopca
jak my dziś