Zew Cthulhu to jedna z najstarszych gier RPG, po raz pierwszy
wydana została w USA na początku lat osiemdziesiątych, a za
twórców uważa się Sandy Petersen’a i Lynn’a
Willis’a. Świat oparty jest na dziełach Howarda Philipa
Lovecrafta i jego “mitologii Cthulhu”.

Akcja rozgrywa się w konwencji horroru, w naszej rzeczywistości,
z możliwością osadzenia przygody w każdym dowolnym miejscu na
Ziemi i czasie XIX, XX i XXI wieku.

Cthulhu jest wykreowanym przez Lovecrafta przedstawicielem
starożytnej, kosmicznej rasy, starszej od ludzkości o eony lat,
przez fanatycznych kultystów otaczany wręcz boską czcią. On
i jemu podobni rządzili naszą planetą, toczyli wojny z innymi
kosmicznymi rasami, aż wreszcie wyginęli z niewiadomych przyczyn.
Przepowiednie głoszą, że "...kiedy gwiazdy osiągną właściwe
położenie", Cthulhu powstanie z dna Oceanu Spokojnego. Wtedy
to ma nadejść koniec ludzkości.

Zew Cthulhu różni się pod wieloma względami od
większości gier fabularnych. Jest zdecydowanie nastawiony na
fabułę, narrację i odgrywanie postaci. Z tej racji polecam raczej
graczom doświadczonym i tzw. “ambitnym”, zwolennikom “sztuki
odgrywania i opowiadania” przygody. Zdecydowanie odradzam sięganie
po ten system osobom preferującym rozbudowane walki, sieczkę i
mordobicie na potęgę – zwyczajnie się nie odnajdą i szybko
zniechęcą. Dać sobie spokój powinni także miłośnicy
tabelek, wykresów, schematów i wyższej matematyki.

Mechanika jest banalna i celowo
uproszczona do maksimum możliwości, co zdecydowanie jest w tym
przypadku ogromnym atutem. Cechy, jakie posiada nasz bohater (Siła,
Wielkość, Budowa fizyczna, Inteligencja, Moc, Zręczność, Wygląd,
Wykształcenie i Zdrowie psychiczne, Wiedza, Pomysłowość,
Szczęście i Modyfikator zadawanych obrażeń ) wyraźnie wyróżniają
ten system spośród innych. Najważniejszą zaś rolę w grze
odgrywają umiejętności. Jest ich około 70. Kilkanaście profesji
podstawowych, jakie gracze mają do dyspozycji to takie, jakie
najczęściej pojawiają się w opowiadaniach H.P.Lovecrafta np.
antykwariusz, doktor medycyny, dziennikarz, archeolog, historyk.
Zawsze podana jest, rzecz jasna, lista najważniejszych dla tego
zawodu umiejętności. Ciekawym krokiem w stronę pozostawienia
graczom wiele pola dla wyobraźni i kreatywności jest fakt, że
oprócz gotowych profesji dozwolone jest na prostych zasadach
tworzenie własnych. Coś takiego jak punkty doświadczenia nie
istnieje w ogóle. Rozwój postaci polega po prostu na
zaznaczaniu udanych prób wykorzystania danej umiejętności i
sprawdzeniu po zakończeniu rozgrywki które z nich się
zwiększyły. Istnieje również magia i możliwość nauki
czarów,jednak jest to umiejętność tak samo jak potężna,
również niebezpieczna, wiążąca się ze sporym zagrożeniem
dla psychiki delikwenta.

Z kolei o to właśnie rozbija się
cała gra. Głównym czynnikiem wyróżniającym Zew
Cthulhu spośród innych systemów, jest fakt, że
częściej “sztuka przeżycia” polega tu na walce wcale nie o
życie, ale o utrzymanie zdrowia psychicznego i poczytalności.
Przygody, jakie przeżywają gracze częściej niż zabijają, po
prostu powodują szaleństwo i posyłają “do czubków”.