Recenzje

Batman Długie Halloween (Jeph Loeb,Tim Sale) - recenzja

W Gotham City, mieście złodziei, morderców i kanciarzy oraz skorumpowanych gliniarzy, dochodzi do zbrodni w noc halloweenową. Morderca używa broni palnej kalibru.22, za tłumik służy mu dziecięcy smoczek. Ofiarą jest nie byle kto, bo siostrzeniec głowy rodziny mafijnej Carmine’a Falcone’a. Tożsamość zamordowanego, brak świadków i intrygujący materiał dowodowy w postaci narzędzia zbrodni oraz wyciętej dyni sprawiają, że sprawą zainteresował się Batman. Nocny mściciel łączy siły z komisarzem Jamesem Gordonem i młodym prokuratorem Harveyem Dentem.

Assassin’s Creed: Ostatni potomkowie (Matthew J. Kirby) - recenzja

O człowieku, który podpalił wiek dwudziesty, choć wcale tego nie chciał – Ian Thornton (recenzja)




Bohater powieści, Johan Thoms, opowiada o swoim życiu, podczas którego zmienił bieg historii. Mężczyzna to znakomity szachista, który rozumie skutki każdego ruchu. Wie, że gdyby nie jego wymarzony przyjaciel – jeleń, nie poznałby hrabiego Kaunitza XV, nie zakochałby się w Lorelei i co najważniejsze, nie doprowadziłby do pewnego nieszczęśliwego wypadku.

Czarna Wdowa. Na zawsze czerwona (Margaret Stohl) - recenzja





Książka zawiera historię Natashy Romanoff oraz związanej z nią dwójki bohaterów, Avy i Alexa. Natasha, nazywana także Czarną Wdową, jest jednym z najgroźniejszych zabójców. Sztukę zwodzenia i zabijania trenowała od najmłodszych lat pod okiem Ivana Somodorova, bezwzględnego nauczyciela z moskiewskiej szkoły zwanej Czerwoną Komnatą. Kiedy zaczynają ginąć dzieci z Europy Wschodniej, Natasha podejrzewa, że Ivan powrócił, a jedyną osobą, która będzie w stanie go powstrzymać, jest Ava. Jednak aby go unicestwić, bohaterki będą musiały zmierzyć się z własną przeszłością.

Legendy zamków sudeckich (Bartłomiej Grzegorz Sala) - recenzja

W Sudetach można się natknąć na przeróżne zamki oraz ich ruiny. W większości wypadków za każdą budowlą kryje się całkiem bogata historia oraz jakaś interesująca legenda, niekiedy kilka. W związku z sukcesem „Legend zamków karpackich” Bartłomiej Grzegorz Sala postanowił zebrać i opracować zamki znajdujące się w obrębie kolejnego polskiego pasma górskiego.

Batman - Mroczny Rycerz. Glina, tom 4 (Gregg Hurwitz) - recenzja

„Glina” to tytuł 4 tomu z serii „Batman – Mroczny Rycerz”, który podobnie jak dwa poprzednie wyszedł spod pióra Gregga Hurwitza. Całość składa się z trzech całkowicie odrębnych, choć równie nieciekawych opowieści.

Nethergrim. Otchłanny (Matthew Jobin) - recenzja




Otchłanny autorstwa Matthew Jobina to pierwszy tom serii Nethergrim. Książka zawiera historię trójki przyjaciół – Toma, Katherine i Edmunda. Muszą zmierzyć się ze złem, które zagraża ich rodzinom oraz mieszkańcom okolicznych wiosek. Po latach spokoju odradza się potwór zwany Otchłannym, pokonany wiele lat wcześniej przez trójkę niezwykłych i wciąż sławionych bohaterów – Tristana, Vithrica i Johna. Z okolicznych terenów znikają zwierzęta i dzieci, a nocami pojawiają się dawno niewidziane potwory.

Lord Wieży (Anthony Ryan) – recenzja

Pamięć wszystkich słów. Opowieści z meekhańskiego pogranicza (Robert M. Wegner) – recenzja


Cykl „Opowieści z meekhańskiego pogranicza” z każdym kolejnym tomem zdobywa coraz większą rzeszę fanów. Od jakiegoś czasu jest również wydawany za naszą wschodnią granicą. Ostatnio ja również zainteresowałam się twórczością Roberta M. Wegnera i sięgnęłam po jego książki. I wiecie co? To był bardzo dobry ruch.

Płomienna siedemnastka (Janet Evanovich) - recenzja

O Janet Evanovich słyszałam już kilka razy. I w gruncie rzeczy były to same dobre opinie. Zawsze miałam gdzieś z tyłu głowy, by spróbować przeczytać jakąś książkę tej autorki, jednak brakowało czasu. Nadarzyła się okazja, by zapoznać się z „Płomienną osiemnastką”. Cóż miałam zrobić? Czytać!

Reguły gry. Seria Endgame (James Frey oraz Nils Johnson Shelton) – recenzja

Trzeba znaleźć jedynie Klucz Słońca, dwa poprzednie klucze są w posiadaniu gracza Maccabee (Klucz Ziemi i Klucz Niebios), na polu bitwy pozostali już tylko najsilniejsi: Aisling (porzuciła Grę w obronie życia), Sarah, Hilal, Jago i Shari. Ta piątka zawarła pakt mający na celu powstrzymanie Maccabee przed ostatecznym zwycięstwem. Ustalają własne reguły gry i bardzo szybko wprowadzają je w życie. Do tego dochodzi jeszcze plan An Liu – gracz chce złożyć się w ofierze, by powstrzymać Endgame. Jak zakończy się wyścig, w którym stawką są losy całej ludzkości?

Prawdodziejka (Susan Dennard) - recenzja

O magii można pisać bez końca. Zdaje się, że ten temat nigdy się nie wyczerpie. Pisarze w różny sposób podchodzą do czarów, co sprawia, że nabiera się jeszcze większej ochoty, by przeczytać kolejną powieść z magicznym wątkiem przewodnim. Niektórzy bohaterowie używają różdżek, inni czerpią moc z magicznych cząsteczek znajdujących się w powietrzu, a jeszcze inni władają konkretnymi żywiołami. Czary to zdecydowanie tematrzeka, który każdy może przedstawić na swój własny sposób.

Plac zabaw (Lars Kepler) – recenzja przedpremierowa

„Plac zabaw” to powieść, która intryguje od pierwszej strony. Przyciąga i zaprasza, by zerknąć dalej, by przeczytać jeszcze kilka akapitów, jeszcze parę stron… i nim czytelnik się obejrzy, już jest trzysta stron dalej, a serce wali mu w piersi z niepokoju o bohaterów. To jedna z tych książek, nad którymi zarywa się noce lub z którymi przegapia się swój przystanek, bo świat dookoła nagle przestał istnieć. I choć początek sugeruje, że historia będzie opowiadać o czymś zupełnie innym, to nie ma miejsca na rozczarowanie. Fabuła stworzona przez Larsa Keplera hipnotyzuje.

Mitologia nordycka (Neil Gaiman) – recenzja

Świat wierzeń nordyckich nie był szczególnie popularny w naszym kraju. Owszem, można natknąć się na kilka literackich perełek poświęconych tej tematyce (jak chociażby trylogię Siri Petersen „Krucze pierścienie” oraz „Amerykańskich bogów” Neila Gaimana, zaś z rodzimego kręgu warto przytoczyć prozę Cherezińskiej), gry planszowe (słynni „Bogowie Asgardu”) oraz filmy i seriale (warto przywołać tu „Wikingów”, „Gwiezdne wrota” oraz marvelowskiego „Thora”). Te lukę doskonale wypełnia „Mitologia nordycka” wspomnianego już Gaimana, na którą składają się opowieści bogów Asgardu.

Korona (Kiera Cass) - recenzja

Oto opowieść o tym, że niektóre historie wcale nie będą przypominały w swojej strukturze kury znoszącej złote jajka. Szkoda tylko, że autor nie zdaje sobie z tego sprawy i póki może, póty będzie ciągnął pieniądze z wykreowanej własnoręcznie marki. Podobną pisarką okazała się moim zdaniem Kiera Cass, której trylogia „Selekcja” była nieodkrywcza, choć w porównaniu do kolejnych tomów tejże pani – naprawdę dobra.

Opowieści z Akademii Nocnych Łowców (Cassandra Clare i inni) – recenzja

Pamiętacie Simona Lewisa z „Miasta Niebiańskiego Ognia”, finalnej części serii „Dary anioła”? To wampir potrafiący chodzić w słońcu, który trafił do Akademii jako potencjalny Nocny Łowca, jednak po odebraniu znaku Kaina utracił pamięć. Teraz ponownie podwoje do niezwykłej uczelni stoją przed nim otworem. Tak głosi blurbowa informacja o fabule najnowszej książki Cassandry Clare, zatytułowanej „Opowieści z Akademii nocnych Łowców”. A jak jest naprawdę? Przede wszystkim jest to zbiór opowiadań zamykający wszystkie wątki i niedopowiedzenia, jakie zostawiła po sobie lektura serii „Dary Anioła”.

Nerve (2016) - recenzja DVD

Prawda czy wyzwanie, tylko bez prawdy

O amerykańskiej młodzieży powiedziano już prawdopodobnie wszystko – a zwłaszcza to, że jest rozpuszczona, pozbawiona hamulców, gotowa robić naprawdę głupie rzeczy dla pieniędzy i aprobaty rówieśników. Stąd pomysł na grę zwaną Nerve – działającą podobnie do sieci społecznościowych zabawy, w której obcy ludzie decydują, jakiemu wyzwaniu uczestnicy muszą stawić czoło i w jakim czasie. W końcu liczy się adrenalina, liczba obserwujących, szybka kasa do zgarnięcia, a przede wszystkim – choć film nie mówi tego wprost – zastrzyk oksytocyny wywołany uznaniem innych. Gotowi podjąć wyzwanie?

The Legend of Zelda: Breath of the Wild – recenzja

Do świata Zeldy powróciłem po wieloletniej przerwie, dlatego też byłem bardzo ciekawy, w jakim kierunku podążyła seria. Niestety, moja przygoda z tymi grami zakończyła się na wydanym w 2000 roku The Legend of Zelda: Majora's Mask. Późniejsza odsłona na konsolę Nintendo GameCube, The Legend of Zelda: The Wind Waker, zupełnie minęła się z moim gustem graficznym i sprawiła, że na długi czas zapomniałem o królestwie Hyrule. Ostatni szum związany z premierą kolejnej konsoli od wielkiego N i przy okazji nowej i niezwykle wysoko ocenianej odsłony gry sprawił, że postanowiłem raz jeszcze wrócić do tego niezwykłego świata. Czy było warto?

Panie, ja nic nie pamiętam, z imprezy wracam!

Pył Ziemi (Rafał Cichowski) - recenzja


O zaletach i wadach bycia recenzentem można by rozprawiać długo, lecz nie czas i miejsce na to. Trzeba tylko wspomnieć, że to zajęcie wiąże się niekiedy z czytaniem książek, po które samemu pewnie nigdy by się nie sięgnęło. Tak było w moim przypadku z „Pyłem Ziemi” Rafała Cichowskiego. Czy lektura okazała się stratą czasu, czy może nowym, ciekawym doświadczeniem?

Piękna i Bestia - recenzja

Widzowie wybierający się na „Piękną i Bestię” dzielą się na trzy główne kategorie. Pierwsza z nich: „Mamo/tato, pójdziemy na to do kina?”. Druga: „Oczywiście, że pójdziemy” (względnie: „Córko/synu, zapraszam do kina”). Do trzeciej kategorii zaliczają się osoby myślące mniej więcej w następujący sposób: „Muszę iść na to do kina. Nie, nie mogę. Jeśli film będzie kiepski zabiję się. Ale jednak muszę. Muszę to zobaczyć. Nie przeżyję jeśli Emma Watson będzie fałszowała… Co robić?!”. Jak widać reżyser, Bill Condon, nie miał łatwego zadania. Jak sobie z nim poradził?

Powstanie (Ian Tregillis) - recenzja

Latem ubiegłego roku polski rynek wydawniczy przywitał „Mechanicznego”, pierwszy tom Wojen Alchemicznych autorstwa Iana Tregillisa. Powieść została przyjęta bardzo dobrze. Wszyscy zakochaliśmy się w odgłosach zębatek, postukiwaniu klakierów i steampunkowym klimacie. Jedynie natłok informacji na początku książki i dość trudny w odbiorze styl były tym, na co można by nieco ponarzekać. Po kilkumiesięcznej przerwie Jax i spółka wreszcie powracają. Co czeka na nich tym razem? Z czym będą musieli się zmierzyć? Sprawdźmy to!

Zło we mnie (2015) - recenzja

Niekrzykliwa groza

Żeńska szkoła z internatem, prawdopodobnie katolicka, niemalże opustoszała w okresie ferii zimowych. Dwie uczennice, których rodzice z różnych przyczyn nie zabrali do domu na wypoczynek. Jedna młodsza, grzeczna szara myszka. Druga atrakcyjna, kokieteryjna, wręcz puszczalska. Dwie opiekunki, ponoć czczące po kryjomu diabła. Jest i ksiądz (ale akurat wyjechał), jest i fałszywie dobroduszny dyrektor (też wyjechał). Wyobraźcie sobie listę, na której razem ze mną odhaczacie banalne horrorowe motywy. Mimo to powiadam wam: Zło we mnie to nie jest tania, hollywoodzka pulpa.

Grom i szkwał (Jacek Łukawski) - recenzja



W 2016 roku na półkach księgarni znalazła się debiutancka powieść Jacka Łukawskiego pod tytułem „Krew i stal”. W szybkim tempie zyskała rozgłos i zgromadziła rzesze fanów. Na kontynuację tej dobrze zapowiadającej się książki nie musieliśmy długo czekać, gdyż w marcu 2017 roku na rynku wydawniczym pojawił się „Grom i szkwał”.

Krew i stal (Jacek Łukawski) - recenzja



Serie fantasy od lat cieszą się wciąż rosnącą popularnością. Wśród tak wielu tytułów ciężko znaleźć książki charakteryzujące się niezwykłą oryginalnością oraz ciekawą fabułą. Taką powieścią jest zdecydowanie „Krew i stal”, czyli autorski debiut Jacka Łukawskiego.

The Lord of the Rings. Trylogia filmowa - recenzja książki do kolorowania




Każdy z nas w większym lub mniejszym stopniu zna trylogię Władca Pierścieni. Od kilkudziesięciu lat ma ona rzeszę fanów, dlatego nie trzeba było długo czekać na liczne dodatki. Kolorowanki dla dorosłych stały się popularne już ponad rok temu, a teraz ich sukces powtarzają książki do kolorowania dla fanów różnych powieści. W przypadku Władcy Pierścieni z pomocą przyszło nam wydawnictwo Akurat, które zdecydowało się na wydanie tej niesamowitej książki.

Pobór (Marko Kloos) - recenzja

Urodzony w Niemczech Zachodnich (bo wtedy miało to jeszcze znaczenie) Marko Kloos obecnie żyje i pracuje w Stanach Zjednoczonych. W 1989 roku służył w armii Republiki Federalnej Niemiec, co wpłynęło na jego późniejszą twórczość. Jako żołnierz doskonale rozumiał, jak działa bipolarny układ sił na świecie i zdawał sobie sprawę z jego konsekwencji.

S.Q.U.A.T. Eksperyment (Konrad Kuśmirak) - recenzja


Druga część serii dotyczącej życia w postapokaliptycznej Polsce przedstawia dalsze losy poznanych już bohaterów, jednak nie skupia się aż tak bardzo na Kamyku – protagoniście S.Q.U.A.T.u. Akcja przebiega wielotorowo, czytelnik ma okazję poznać motywacje innych postaci, co zdecydowanie jest dużym plusem. Zwłaszcza, że do tej pory Kuśmirak traktował je nieco po macoszemu. Niestety, w ogólnym rozrachunku powieść wypada dosyć blado.

Zakazane życzenie (Jessica Khoury) – recenzja przedpremierowa

Szare smerfy (komiks) - recenzja


Szare smerfy to komiks, który starszym czytelnikom przypomni minione czasy dziecięcej wrażliwości, a tym młodszym pozwoli zapoznać się z fantastycznym światem małych, niebieskich stworzeń, których przygody uczą wspólnego działania i pokazują siłę prawdziwej przyjaźni. Jak przystało na porządną opowieść dla dzieci, zawiera morał i niesie ze sobą prawdziwie mądrą naukę, jednocześnie zostawiając nieco miejsca na samodzielne wyciągnięcie wniosków.

Książę Cierni (Mark Lawrence) - recenzja


„Książę Cierni” to debiutancka powieść angielskiego pisarza Marka Lawrence’a, która jest jednocześnie początkiem trylogii „Rozbite imperium” w skład której wchodzą jeszcze „Król Cierni” i „Cesarz Cierni”. Książka trafiła w moje ręce stosunkowo dawno, bo już w 2014 roku i tak prawdę mówiąc leżała na półce czekając na lepsze czasy. Parę dni temu postanowiłam jednak odkopać zakurzony wolumin i na własnej skórze przekonać się, czy Pan Lawrence jest w stanie oczarować mnie w taki sposób, bym bez wahania sięgnęła po ciąg dalszy. Czy mu się to udało? Zdecydowanie tak, jednak przy okazji nie omieszkam wytknąć kilku rzeczy, które mnie nieco raziły.

Posłaniec strachu (Michael Grant) - recenzja

Człowiek jest istotą skłonną do rozważań filozoficznych. Często zadaje sobie pytania natury egzystencjalnej i zastanawia się nad sensem życia, celem istnienia czy swoją przyszłością i śmiercią. Rządzi nim nie tylko ciekawość, ale też strach i być może to w głównej mierze on determinuje wszelkie domysły dotyczące życia po życiu oraz kar, jakie trzeba będzie ponieść za niecne uczynki na Ziemi.

Kobiety, które zawładnęły Europą (Jean des Cars) - recenzja

Kobiety odgrywają ważną rolę na arenie politycznej. Dziś wydaje się to wręcz oczywiste, a co za tym idzie – nie budzi kontrowersji. Warto jednak zastanowić się, jak to wyglądało sto, dwieście, a nawet pięścet lat temu. Czy tak zwana słaba płeć była „słaba” również w politycznych kwestiach? Na to pytanie w swojej książce Kobiety, które zawładnęły Europą odpowiada Jean des Cars, prezentując zwięzłe biografie najważniejszych władczyń Starego Kontynentu, począwszy od Katarzyny Medycejskiej po panującą do dziś Elżbietę II.

Czasodzieje. Klucz czasu (Natalia Sherba) – recenzja

Książka Natalii Sherby jest zdecydowanie jedyna w swoim rodzaju. Najpierw podbija serce czytelnika wizualnie, a następnie za pomocą treści. Zacznijmy jednak od samego początku. Okładka przykuwa wzrok steampunkowym motywem z dodatkiem złota, sztywna oprawa i specyficzny kształt książki (prawie kwadrat) nadają jej natomiast charakteru, który idealnie łączy się z historią zapisaną na kartach powieści.

Uncanny Avengers: Bliźnięta apokalipsy, tom 2 (Rick Remender) - recenzja

W dalekiej przeszłości światem wstrząsnął pojedynek tytanów. Thor starł się z Apocalypse’m, a podczas ich zmagań Jarnbjorn – topór młodego Asgardczyka – nabrał specjalnych możliwości i jest w stanie zaszkodzić Celestianom. Wszystkie zaś wątki prowadzą do Kanga Zdobywcy oraz adoptowanych przez niego Bliźniąt Apokalipsy.

Długa Utopia (Terry Pratchett, Stephen Baxter) – recenzja


...słodko-gorzkie pożegnanie

Przedostatnia książka z serii „Długa Ziemia” to kontynuacja losów znanych czytelnikowi bohaterów – wszyscy się postarzeli, zmieniło im się nastawienie do życia, zmieniły się ich rodziny i relacje z innymi. Niektórzy pragną po prostu istnieć w spokoju, inni chcą zrozumieć własne życie, zagłębiając się w swoją przeszłość – wszyscy zostaną wplątani w wydarzenia, nad którymi mają tylko pozorną kontrolę. Długa Ziemia potrzebuje obrońców, i niestety znów padło na nich.

Rezydencja. Sekretne życie Białego Domu (Kate Andersen Brower) – recenzja

Co cztery lata Amerykanie wybierają nową głowę państwa. Prezydent elekt wraz z małżonką wprowadzają się do Białego Domu, gdzie prowadzą zarówno życie polityczne, jak i prywatne. Temu pierwszemu zazwyczaj towarzyszą liczne kamery, które nagrywają każdą wypowiedź, każdy wykonany ruch. Ale kiedy dla mediów zamykają się drzwi, co wtedy dzieje się w pałacu prezydenckim? Jakie życie prowadzi najważniejszy urzędnik USA? Nieraz zastanawiałam się, jak to jest mieszkać w takiej rezydencji, strzeżonej przez całą dobę, ze służbą wykonującą każdą najmniejszą pracę.

Gregor i kod Pazura (Suzanne Collins) - recenzja

Wszystko ma swój kres. Tak samo jest z serią „Kroniki Podziemia”, na którą czekałam z wielkim zniecierpliwieniem, a teraz zamykam ostatnią część zatytułowaną „Gregor i Kod Pazura”. Niełatwo mi pożegnać się z fantastycznym Podziemiem, w którym spędziłam wiele cudownych chwil i przeżyłam szereg niebezpiecznych przygód. Te powieści nauczyły mnie również inaczej patrzeć na otaczający mnie świat i dostrzegać w nim wiele piękna i dobra, szukać ich pośród morza smutku i szarości. Dlatego ze wzruszeniem piszę ostatnią już opinię o tej serii, a przede wszystkim o wieńczącym ją tomie.

Klinga ognia (Stuart Hill) – recenzja

Akcja powieści „Klinga ognia” rozgrywa się dwadzieścia lat po wydarzeniach opisanych w pierwszym tomie serii. Po wygranej wojnie ze Scypionem Bellorum w Icemarku panuje pokój, aczkolwiek wszyscy zdają sobie sprawę z tego, że wojska Polipontu cały czas planują inwazję na mroźną Północ. Thirrin i Oskan wraz ze swoimi sojusznikami zdają sobie sprawę z rosnącego zagrożenia, jednakże nie są bez szans. Jedna z wizji Ojca Czarownic jest zarazem intrygująca, jak i zagadkowa. Dotyczy najmłodszego syna władców Icemarku, kalekiego Charlemagne’a. Czy chłopcu uda się dopełnić przeznaczenie? Jego droga będzie długa i trudna, a na dodatek zagrażać mu będzie niebezpieczeństwo ze strony, z której nikt się tego nie spodziewał...

Spirit Animals. Wzlot i upadek (Eliot Schrefer) - recenzja

Seria Spirit Animals jest niezwykle ciekawym tworem wydawniczym. Każdą część cyklu pisze inny autor, z zachowaniem ciągłości fabularnej. To zabieg interesujący, gdyż dzięki niemu czytelnik zachęcony stylem danego pisarza, może sięgnąć po jego inne pozycje. Dodatkowym atutem jest fakt, że autorzy tworzący Spirit Animals nie są jednej narodowości.

Wojna absolutna (Miroslav Žamboch) - recenzja

Moi szefowie nie lubili, kiedy automatyczne systemy spontanicznie się rozwijały. Próg Turinga nie mógł być przekroczony . Główny bohater książki Miroslava Žambocha – DB 24 – stał się samoświadomy, zatem zyskał sztuczną inteligencję w momencie, gdy podczas wykonywanych przez siebie zadań, podłączył się do sieci. Wcześniej był tylko robotem bojowym specjalizującym się w maksymalizacji siły ognia. Siał zniszczenie wszędzie tam, gdzie wysłała go korporacja, dla której pracował.

Naznaczeni śmiercią (Veronica Roth) - recenzja


Veronica Roth podbiła już serca czytelników swoją serią „Niezgodna”. Książki tego cyklu stały się światowymi hitami, nakręcono ich ekranizacje, a do tej pory historia ta jest poruszana przy wielu okazjach. Nieraz widziałam książki promowane, jako podobne do serii o Katniss. Teraz autorka postanowiła przedstawić swoim czytelnikom coś zupełnie innego. Tym razem rzecz dzieje się w kosmosie. Dwa ludy żyjące na jednej planecie pałają do siebie negatywnymi uczuciami. Nagle między dwojgiem ich młodych przedstawicieli, Cyrą i Akosem, pojawia się swego rodzaju więź. Niestety wszystko jest spisane na straty przez to, skąd pochodzą. Czy miłość, w takiej sytuacji ma rację bytu?

Tytany (Victoria Scott) - recenzja

Książki fantasy dla młodzieży kojarzą się głównie z cyklem o Harrym Potterze lub „Opowieściami z Narnii”. Po dodaniu dziewcząt jako grupy docelowej myśli zwracają się w stronę najróżniejszych romansów paranormalnych, z naciskiem na te, w których pojawiają się wampiry. Trudno się dziwić, szczególnie po sukcesie, jaki odniosła Stephenie Meyer czy L. J. Smith. Na szczęście zdarzają się też powieści, których autorzy idą w innym kierunku.

Dwór mgieł i furii (Sarah J. Maas) - recenzja

Sarah J. Maas (znowu) nie napisała nic nowego

O czym tu jeszcze pisać? Swoisty crossover Pięknej i Bestii z balladą o Tam Linie skończył się – bądź co bądź – szczęśliwie. Feyra odrodziła się jako fae, uratowała siebie, ukochanego oraz rzesze innych magicznych istot, przy okazji pozbawiając złą Amaranthę życia. Wygląda na to, że temat się wyczerpał. Czas zatem odwrócić kota ogonem: powieściowy Tamlin nagle okazuje się paranoicznym tyranem, który traktuje główną bohaterkę jak swoją własność, zdobycz, nagrodę. Jej wybawicielem natomiast zostaje nie kto inny, jak demoniczny Rhysander.

Nevermore. Otchłań (Kelly Creagh) - recenzja


Isobel jest już świadoma, że jej życie wisi na włosku. Cienka granica pomiędzy snem i rzeczywistością dawno się zatarła. Dziewczyna obawia się tego, co ją jeszcze czeka, zwłaszcza po tym, jak ledwo uniknęła śmierci podczas ostatniego spotkania z Varenem. Poza tym jej marzenia senne zaczynają przenikać do świata realnego, a zagrażające mu niebezpieczeństwo potęguje się. Lilith pragnie zatrzymać Varena dla siebie i jest zdolna zrobić wszystko, by tak się stało. W zasadzie działania Isobel już na starcie skazane są na niepowodzenie, ale czy na pewno?

Chowańce. Pałac snów (Adam Jay Epstein, Andrew Jacobson) - recenzja

Na kolejną część „Chowańców” czekałam z wielkim zainteresowaniem. I chociaż nadal twierdzę, że wyrosłam już z takich książek, to jednak nie chciałam odpuścić sobie dokończenia tej historii. A jak wiadomo, wszystko ma swój koniec. Jednak jak możemy dowiedzieć się ze skrzydełka okładki, Sony Animation przygotowuje film animowany na podstawie „Chowańców”. Zapewne będzie to wielka gratka dla fanów serii oraz niezwykle ciekawa ekranizacja dla młodszego pokolenia. Sama jestem ciekawa, co z tego wyjdzie, ale na razie poznajcie moją opinię na temat „Pałacu snów”.

Necrosis. Przebudzenie (Jacek Piekara) - recenzja


Jacek Piekara to mój ulubiony polski pisarz fantasy. Zachwycił mnie swoim bestsellerowym cyklem inkwizytorskim oraz przygodami Arivalda z Wybrzeża. Ale – o czym może nie każdy wie, ma na swoim koncie kilka innych książek, między innymi zbiór opowiadań „Necrosis. Przebudzenie”, który pod koniec czerwca ukazał się w nowym, jeszcze piękniejszym wydaniu. Macie ochotę na spotkanie z pradawnymi mocami mogącymi zmienić oblicze świata?

Bramy Światłości (Maja Lidia Kossakowska) – recenzja

Pamiętam doskonale chwilę, gdy pierwszy raz zetknąłem się z twórczością Mai Lidii Kossakowskiej, a konkretniej zbiorem opowiadań „Żarna niebios”. Był to rok 2008, a zbiór dostałem w prezencie od niedawno poznanej dziewczyny. Książkę pochłonąłem praktycznie w dwa wieczory i nie musiałem długo się zastanawiać, by sięgnąć po „Siewcę Wiatru”. To było coś, co od razu do mnie przemówiło. Anielskie intrygi i historia walki z Antykreatorem chodziły za mną jeszcze długo. Gdy dwa lata później Fabryka Słów zapowiedziała „Zbieracza burz” wiedziałem, że powieść muszę nabyć już w dniu premiery, bo po prostu moja ciekawość nie pozwoli mi spać.

Portret Doriana Graya (Oscar Wilde) – recenzja

„Nie ma książek moralnych lub niemoralnych. Są książki napisane dobrze lub źle. Nic więcej.” – Oscar Wilde, „Portret Doriana Graya”

Zanim sięgnęłam po tę pozycję, spotkałam się z komentarzami, że nie jest ona warta uwagi. Mówiono, że natknę się na sceny, które być może mnie urażą. Jednak po obejrzeniu serialu Dom grozy, gdzie pojawia się postać Doriana, postanowiłam, że przeczytam tę książkę za wszelką cenę. Nie zawiodłam się.

Baśnie: Królewna Śnieżka, t. 19 (Bill Willingham, Mark Buckingham, Steve Leialoha, Shawn McManus) - recenzja

Potężne, lecz nierozważne obietnice

Cofnijmy się nieco w czasie: do momentu, kiedy Tereska i Darien wciąż byli uważani za zaginionych, a Baśniowcy dopiero urządzali się w Mrocznym Zamku. Bigby wypożyczył od Śpiącej Królewny magiczny samochód pozwalający na szybkie przemierzanie różnych światów – jest zdeterminowany odnaleźć dzieci. Lecz gdy tylko zniknął, Werian Holt wyznał, że tak naprawdę jest księciem Brandishem, a do tego... pierwszym i jedynym prawdziwym mężem Królewny Śnieżki.

Star Wars. Legendy (John Ostrander, Haden Blackman, Alexander Freed) - recenzja


Nowa era „Gwiezdnych Wojen” – po Lucasie, z Disneyem za kulisami i Kathleen Kennedy u steru – niewątpliwie odniosła sukces, patrząc na zyski „Przebudzenia Mocy” i podekscytowanie „Łotrem Jeden”. Nie sprawdziły się apokaliptyczne wizje fanów wieszczących koniec sagi na forach i w umieszczanych na YouTube reakcjach drących szaty nad „zagładą” Expanded Universe.

Strony

Nazwa użytkownika

Facebook

Discus